Dankbaarheid

Met een stralende zon en blauwe lucht

 

Openlijk op deze belangrijke dag beducht

 

Een ieder weet welke dag het is vandaag

 

Daarom zien we de kleuren van het leven graag

 

Enkel al om het feit dat mijn moeder mij dit heeft gegund

 

Rijkelijk beloont, met veel positiviteit en zelfs dat wat niet altijd lukt

 

Dan zelfs staat ze altijd voor me klaar

 

Altijd alert, zoekend naar geluk en ja, ook behoedend voor gevaar

 

Gegund is dan ook deze dag aan mijn moeder, deze dag is voor haar…

 

 

Alle moeders en ook hun kroost, hoe jong of oud ook, een meer dan geweldige dag toegewenst!

 

Hartegroet, Yusuf

 

Gistermiddag ging ik nog even een paar boodschappen doen voor mijn moeder. Ze had nog een aantal spulletjes nodig en ik ben de beroerste niet :-P.

 

Ik was eerst naar de moskee geweest voor het vrijdagmiddag gebed, waarbij ik me weer overheerlijk heb kunnen ergeren aan hoe mensen tegenwoordig omgaan met respect en rekening houden met een ander. Alles en iedereen lijkt te denken wel alleen op de wereld   te zijn. En toch weet ik zeker dat ze niet allemaal Remi heten...

 

Maar goed, toch mijn geduld geprobeerd te houden en getracht dan maar zelf in ieder geval respectvol te blijven en er mijn vader op gewezen, zodat hij er eventueel wat van kon zeggen aan de imam. Hierna ben ik op de fiets gestapt en ging richting de winkel.

 

Ik sta in de rij bij kassa 4 en achter mij staat een mevrouw met ongeveer de zelfde hoeveelheid aan boodschappen in d'r handen. Ik legde gelijk ook die stok achter mijn boodschappen, zodat zij haar boodschappen ook kwijt kon. 'Hoe langer je ermee staat, hoe zwaarder het wel lijkt te worden, he mevrouw?', vroeg ik aan d'r en ze lachte en antwoorde bevestigend, met daarbij de opmerking; 'en ach, het is toch maar heel eventjes'. Gelijk had ze en ik was aan de beurt. Ik zag dat deze mevrouw haar bonuskaart op de balie bij de kassa legde en de kassiere groette deze mevrouw dan ook vriendelijk. Waarop ik de kassiere aangaf, dat het mijn boodschappen waren en dus niet die van haar nog. Die mevrouw achter mij antwoorde, dat ze dat expres had gedaan, ze had wel verwacht dat ik geen bonuskaart had en zo scheelt het je misschien nog een paar cent. Geweldig vond ik dat!

 

Met mijn boodschappen aan de hand, liep ik de winkel uit naar mijn fiets en ja hoor, natuurlijk, een lekke band. lichtelijk geamuseerd om mijn vorm van geluk (het was in ieder geval geweldig lekker weer :-D) bond ik mijn boodschappen achterop en ging te voet, met de fiets aan de hand, verder. Onderweg genietend om me heen kijkend en in gedachten verzonken. Hoor ik ineens een stem zeggen 'Lekke band?'. Ik keek op en zag een heer van mijn leeftijd, waarschijnlijk net klaar met werken, die het tegen mij had. 'Helaas wel', antwoordde ik waarop hij zei 'Dat is balen. Moet je anders nog ver dan?'. Ik gaf hem aan dat ik er bijna was en bedankte hem voor het vragen. Geweldig, iemand die ik (naar mijn weten) niet kende, liet toch medelevendheid en menselijkheid zien. Echt prachtig gewoon!

 

's Avonds, na mijn band gerepareerd te hebben, had ik even zin om wederom een stuk te fietsen en fiets langs een parkje vlak bij het huis van mijn ouders. En tot mijn verbazing zag ik daar een hoek van een bankje in brand staan. Verder niemand in de buurt, maar je kon zien dat het vuurtje niet 1 2 3 uit zou gaan. Blijkbaar hadden ze plastic om de balk heen geschoven en dat in brand gestoken en weggegaan. Het brandende plastic druppelde op de droge blaadjes op de grond en het zag er echt wel zorgwekkend uit. Dus ik stop en loop richting het bankje en ze hadden heel slim de onderkant aangestoken, wat het 'even snel' doven zeer moeilijk maakten. Zand erop gegooid, hielp niet. Met zand erop proberen te drukken, deed pijn , dat vuur aan mijn vingers (haha). Ik keek om me heen en er kwam een meneer met een hond aan lopen, aan wie ik vroeg of hij misschien een mobiele telefoon bij zich had. Helaas. Toen zag ik een handschoen in het gras liggen. Die heb ik gepakt, nat gemaakt in het vijvertje en op de brandende plek gedrukt en klaar was Yusuf de Blusman :-D.

 

Deze meneer dankte mij hartelijk voor mijn snelle reageren, omdat dit bankje onder een hele grote boom stond, waarvan de takken niet ver boven de brandende bank hingen. Hij zei, dat we toch behoorlijk wat schade hadden voorkomen.

 

Om dit immens grote avontuur (haha) even te laten berusten, ben ik even naar mijn stamshop geweest, waar ik geregeld de meest geweldige gesprekken heb met de mensen aldaar en gisteravond dus wederom. Komt ineens de verloofde van één van de werkneemsters naar me toe en biedt me wat te drinken aan, uit het niets en nee was geen optie. Ge-wel-dig!

 

Dus al met al, wat een mooie dag...in het leven van een 'simpele ziel'...

 

Fijn weekend allen!

 

Hartegroet, Yusuf

Er is een reden waarom het huidige onderwijs nergens op lijkt. En het is dezelfde reden waarom er nooit ooit ook maar iets aan gedaan zal worden. Het zal niet beter worden, reken er niet op. Wees blij met wat je hebt. Want de eigenaren van dit land willen dat niet. Ik heb het nu over de échte eigenaren. De grote, rijke zakenbelangen, die de gangbare zaken controleren en alle belangrijke beslissingen nemen.

Vergeet de politici. Politici zijn er om ons de illusie te geven dat wij vrij kunnen kiezen. Dat zijn de échte illusionisten. Nou, dat kunnen we dus niet! We hebben niks te kiezen. Wij hebben eigenaren. Wij zijn hun eigendom. Alles is hun eigendom. Ze bezitten al het belangrijke land. Ze bezitten en controleren de bedrijven. Ze hebben lang geleden de senaat, het congres, het parlement, de gemeentehuizen omgekocht. Ze hebben de rechters in hun achterzak en ze bezitten alle belangrijke media en bepalen zo ongeveer al het nieuws en informatie die we te horen krijgen. Ze hebben ons bij onze lurven!

Ze geven elk jaar miljarden uit om te lobbyen, om te krijgen wat ze willen. Wel, we weten wat ze willen; meer voor zichzelf en minder voor alle anderen. Maar weet je wat ze niet willen? Ze willen geen bevolking van burgers die in staat zijn kritisch te denken. Ze willen geen goed geïnformeerde, hoog opgeleide mensen die in staat zijn kritisch te denken. Daar zijn ze niet in geïnteresseerd, daar zijn ze niet mee geholpen. Dat druist in tegen hun belangen.

Ze willen geen mensen die slim genoeg zijn om al zittend rond de keukentafel uit te vogelen hoe ze genaaid worden. Door een systeem dat 30 jaar geleden overboord is gegooid. Dat willen ze niet. Ze willen gehoorzame arbeiders! Mensen die nét slim genoeg zijn om de machines te bedienen en de administratie bij te houden en net dom genoeg om zonder weerstand al die steeds kloterigere banen, met een steeds lager wordende salaris, langere werkdagen en slechtere arbeidsvoorwaarden, geen betaalde overuren meer en een pensioen dat verdwenen is op het moment dat we er recht op hebben.

En nu willen ze onze sociale voorzienigheden afpakken, onze AOW's. Ze willen het terug. Zodat ze het aan hun criminele vriendjes op Wall Street kunnen geven. En ze zullen het krijgen ook, one way or the other. Ze zullen het allemaal afpakken, vroeg of laat. Want ze bezitten dit land. Het is één grote club. En wij zijn er geen lid van! Jullie en ik zijn geen lid van die club. Overigens is het dezelfde club waarmee ze ons de hele dag mee om de oren slaan, als ze ons vertellen wat we moeten geloven.

De hele dag slaan ze ons om de oren in hun media wat wij moeten geloven, wat we moeten denken en wat we moeten kopen.

De tafel staat scheef, beste medemensen, ze spelen vals. En niemand lijkt het te merken, velen kan het niet eens wat schelen. Goede, eerlijke, hardwerkende mensen; witte boorden, blauwe boorden, maakt niet uit welke kleur je hemd heeft, blijven maar -dit zijn mensen met beperkte middelen- op die rijke hufters stemmen, die geen reet om hen geven!

En niemand lijkt het te merken, het schijnt velen niks te doen. En daar rekenen de eigenaren op. Het feit dat de Nederlandse burger vrijwillig onwetend zullen blijven over de grote rood-wit-blauwe penis die elke dag in onze gat wordt gedrukt. Want de eigenaren van dit land kennen de waarheid. Het heet The American Dream. En alleen als we slapen, zullen we het geloven....

Met dank aan George Carlin.

Bovenstaande had een aantal jaren geleden al mijn aandacht getrokken. Er zijn ondertussen zoveel waarheden in het bovenstaande boven water gekomen, dat ik het graag met U allen wil delen. Om graag met U allen te dialogen, hoe we allemaal, rijk én arm, die 'betere' wereld kunnen realiseren. Er zijn er al een aantal mee bezig. Het één en ander ís al in gang gezet en er zijn ook al zichtbare veranderingen aan de gang. Er worden op 'hogere sferen' machtpositiespelletjes gespeeld over onze ruggen heen. Zonder enige vorm van religieuze overtuiging. Het draait bij deze groep(en?) puur om macht, zeggenschap. Controle. Het recht van de sterkste. En zoals altijd is het laatste stadium een oorlog. De winnaar blijft staan en de verliezer onderwerpt zich aan de winnaar.

Ik hoef die strijd niet. Van mij mag die strijd lekker gevoerd worden door die groepering(en?) zelf. Laat ze maar lekker geavanceerd paintballen of zo, op een groot oefenveldje, met alle middelen die ze hebben, maar dan niet dodelijk. Sorry, ik kies niet voor strijd. Dat is zooooooo anno twintig tien.

Het is twintig elf, een tijd waarin oorlogen gewonnen worden met vrede...

 

Dat er een tijd komt zonder vuur aan je lijf

 

Dan schijnt de zon op grote panelen

 

We houden tijd over om elkaar te leren kennen

 

En we kunnen reizen in het heelal

 

Zo, de zon belooft weer een mooie dag

Gisteren was ik weer eens bij mijn dartmaatje, om mijn ego een positieve boost te geven door mijn dartmaatje wederom vakkundig dartles te geven (daar ikzelf competitiedarter ben geweest en zelfs op de 18de plaats heb gestaan op de toernooien, rankings geheten, lijst van dart Vereneging Oost-Nederland ((DVO)) en gewoon om even een dagje te genieten van het leven. Ja, juist ja, ook op die manier (dit laatste even naar de mij bekenden gericht :-P)

Hij had me 's middags al van Hengelo opgehaald, waar ik vanaf Almelo naar toe was gefietst. Scheelt weer in de kosten, verbruik en het weer was er ook wel naar. Heerlijk weer om te fietsen.

Onderweg viel me op, hoe weinig koeien er nog vrolijk rond huppelden en het niet 'stonk' naar mest, wat vroeger rond deze tijd wel gewoonlijk was. Toen herinnerde ik me ineens hoe dat in z'n werking was gegaan. Hoe dit kwam, zeg maar.

De meesten van mijn jeugd- en schoolvriendjes zijn allemaal zo rond hun 25 jaarlijkse wentelingen van de Aarde om de zon uit Almelo vertrokken, om hun heil te zoeken in de grotere steden, verdeeld in Nederland. En wat er voor terug kwamen, waren onze ouderen, veelal uit de grotere steden, die hier van hun welverdiende pensioenen kwamen genieten.Een uitstekende en, voor mij uiteráárd, begrijpelijke en terechte keuze. Almelo was een levendige stad, met alles erop en eraan. Zij leefden samen verder met de hier blijvende samenleving, die bestond uit het grootste deel van de allochtoonse gemeenschap en de ouders en familie's van de ondertussen vertrokken 'jeugdige ouderen'.

Zoals ik al zei, Almelo was een meer dan levendige stad. Hier fietste je in de jaren '85 nog vrolijk naar de boer, voor je verse melk en je verse eieren, net uit de koe en de kip. De koeien werden machinaal gemolken, want het waren er best veel, héél veel. En de eieren werden gewoon nog met de hand verzameld, veelal door de boer, boerin en eventueel een knecht of meer. Moest ook wel, want er was door ons dan ook heel veel vraag naar. Rijen stonden er altijd, allochtoon en autochtoon, maakte niet uit, we wisten allen waar we moesten zijn voor het 'echtere' werk zeg maar. Genieten deden we wel met behulp van de buurtsuper en de SRV wagen, die trouw 2x per dag (!!) onze wijk door kwam rijden, waar onze moeders, zélfs de allochtone, hun groente en de wat luxere middellen haalden, voor elk wat wils. En voor je vlees ging je naar de slager, waarvan er destijds ook 3 zogenaamde Turkse slagers waren in Almelo, waar ook iedereen kwam. Vooral de allochtoonse Almeloër, maar zeker ook de autochtone. En voor je brood ging je naar de bakker, waar eigenlijk het zelfde goldt als voor de slager.

Totdat zij, de oudere nieuwelingen dus, ineens (blijkbaar?) verrast werden wat het inhield, om op het platteland te wonen. Al was het in zo'n levendige stad als Almelo. Want 's zomers stonk het dus, naar hun mening, enorm naar mest, verschrikkelijk vonden ze het. Terwijl wij Almeloërs dat allang voor lief hadden genomen, maar toegegeven, het ruikt niet naar roosjes... En dát ging de meesten nét iets te ver. Dat strookte met hun status, waar zij het grootste deel van hun leven voor hadden gewerkt. Een leuk zakcentje verdient en gespaard en bereid dat hier in Almelo e.o. uit te geven.

Maar niet in die stank. Daar heeft men dan ook flink over geklaagd en tijdens het fietsen werd me overduidelijk wat geld teweeg kan brengen. Schone lucht voor de 'status' ten koste van een groot stuk 'levendigheid' (bijna zoals de Koran al aangeeft, reinheid en zo....glapje tussendoor even he!, voordat iemand hier weer een 'AHÁ!' moment krijgt :-D). En het gekke is, dat ik me dat pas allemaal realisseerde, nadat ik juist ineens een boerderij voorbij fietste, die wél een paar koeien in de wei vrolijk had rond huppelen, het was écht leuk om te zien en daarnaast nog een tiental schapen. Het viel me dus op dat het me opviel. Slim spelletje, dat geldgedoe...

Als ik daar een oplossing zou voor mogen opperen, denk ik gelijk aan vulkanisch as. Dit is, wetenschappelijk aangetoond, een zeer vruchtbare vorm van 'bemesting', zeg maar. Kost ook weinig, want momenteel zijn er genoeg vulkanen die het gratis en voor niets, kilometers de lucht in blazen, klaar om opgevangen en gebruikt te worden. En het stinkt ook nog eens minder. Hetgeen wat geld zou kosten, zijn niet de middelen, niet de technieken die je daar voor nodig hebt (laten we daar anno twintig elf aub niet meer intrappen...), maar de mensen die dat zouden willen en kunnen doen. En die kosten eten, drinken, kelding, onderdak en welzijn. Waar we dan dat as voor zouden kunnen gebruiken, voor eten, drinken, kleding, onderdak en welzijn... As van natuurlijke produkten in het algemeen schijnt sowieso de grond behoorlijk vruchtbaar te maken. Vandaar dat vroeger velden handmatig in de hens werden gezet, zodat ze de jaren erop betere gewassen zouden kunnen produceren. (Stukje geschiedenisles)

Maar goed, ik zit dus bij die maat van me, waarvan ik trouwens met 2-1 verloren heb helaas, nog een beetje na te praten en naar radio Veronica te luisteren. En daar hoorde ik iets geweldig moois, wat 5 minuten later 'eng' werd voor me...

Er was namelijk een belster, die gister dus 20 jaar bleek te zijn geworden en die vertelde, dat haar vriend haar (als kado?) ten huwelijk had gevraagd. Dit meisje had een klein allochtoons accentje en ik meen mij een ietwat 'buitenlandse' naam te herinneren en je kan wel nagaan hoe er dan gewoon lekker geouwehoerd werd door de radiojockeys. Toen vroegen ze hoe oud hij was. 46 Vertelde ze. Je voélde gewoon, door de politiek correctheid, welke kant er op gedacht werd (uithuwelijking) en toen vroegen ze naar zijn naam. Die bleek Ron te zijn. Gewéldig vond ik het. Hij bleek dus gewoon een Nederlander te zijn en geen overduidelijke Moslim!! Maar toen bleek uit het gesprek dat ze al 5 jaar een relatie hadden. Toen was hij dus 41 en zij 15... ik bedoel, of je nou wel of geen Moslim bent, dit zijn voor mij nadenkmomentjes. Verbaasd keken ik en mijn maat Patrick elkaar aan en wisten even niet wat te zeggen. Waarom vertelde ze dit gewoon over de telefoon aan aan de radio, live, alsof dat niet een béétje naïef zou zijn? Ik bedoel, ik geloof énorm in liefde, maar sommige zaken, zo openbaar open en bloot aangeven en er nog felecitatie's voor krijgen ook?? Sinds wanneer waren we 'zo' geworden? Zo...kortzichtig?

Toen begreep ik hoeveel aan levendigheid, maatschappelijke controle en verdeling vind ik ook goed, status écht had gekost. Ik zou momenteel geen antwoord kunnen geven op de 'hoe?' vraag, maar ik weet wel zeker dat levendigheid een belangrijke factor is om überhaupt een bepaalde status aan te kunnen houden. En om die factor mee te laten bepalen bij het politiek/maatschappelijk denken en beslissen. Ik zie oplossingen in scholing en ervaringdeling. Want ik ben vast niet de enige, die het opvalt, dat als we geld alleen maar opmaken om het te verdienen, dan komen we natuurlijk niet echt vooruit.

Geld is er niet alleen maar om te rollen, geld is een middel. een systeem. Bedoeld als een verstandshouding bij een handeling. Bijvoorbeeld bij een ruil. En wat wij gedaan hebben, is die ruil perfectioneren naar handel, door daarvoor het middel geld te gebruiken. Terwijl geld juist een middel is voor handel. I.p.v. zoals nu, waar handel een middel is geworden voor geld. We lijken steeds bang, geld mee te laten evolueren. En natuurlijk, men heeft het vast wel geprobeerd en aangegeven, maar er was maar steeds nét niet genoeg drang voor wat anders. En anders werden we wel afgeleidt door Angst, de boeman. En Angst? Dat zijn wij allemaal. Iedereen is wel ergens bang voor, vooral de laatste tijd. En hop, voor je het weet zitten we weer in een (wereld)oorlog.

Tijd dat levendigheid weer eens de kop op steekt, lijkt me. Kost echt veel minder, heeft óók z'n voordelen en het levert echt veel meer op. Alles wat je nodig hebt is vertrouwen in jezelf. Staan voor wie/wat je zegt, zonder er een gelijkwaardige mee te moeten krenken. En dat gelijkwaardige, dat ligt wederom aan onszelf. Wij, allen één, maar ook één in allen. En in deze tijd, met alle technologie e.d. wordt het toch echt tijd in oplossingen ten goede voor ons állen te denken, rijk én arm. Ik bedoel, wij voeren oorlog, klagen over hoofddoekjes en gebouwen, zittend in ons meer dan geweldig huisje Nederland, terwijl er ondertussen gewoon nog kinderen honger lijden en voorgelogen worden en de meest vreselijke zaken mee maken, wat in de toekomst niet meer even weggegumt kan worden, als door de gummers hier... Laten we de rijken dan maar eindelijk in laten zien, hoeveel rijker ze eigenlijk kunnen worden (en reeds zijn!), door onze manier van 'vraag naar aanbod' ietwat bij te stellen. Door de distributie van 'vraag en aanbod' aan elkaar te verbinden. En die berekeningen van wat waar moet zijn, daar hebben we dan IT spullen voor. Wellicht dat een meneer Gates nog wel een oude programmaatjes heeft liggen ergens diep in een la.

Status is een prachtig bezit, minstens zoveel als levendigheid. Het 'past' niet meer, om moeders nog zien te huilen om hun kroost vanwege de niet vervulbare wensen, mensen die zich in brandt denken te moeten steken als een schreeuw naar hulp en aandacht en een mens rondzwaaiend met een mitrailleur omstanders neer denkt te moeten schieten, omdat men anders niet meer weet wat te doen... Dat staat ons, anno twintig elf, niet meer.

Mijn medeleven gaat uit naar alle nabestaanden en kennissenkringen van degenen die slachtoffer zijn geworden en naar alle moeders die verdriet hebben om het niet kunnen vervullen van de wensen van hun kroost.

Hartegroet, Yusuf

Koranverbranding

Onthoofding

Pedofilie

Vrouwenhandel

Diefstal

Onwaarheden

Onderdrukking

Egoïsme

Éénzijdigheid

Honger

Dorst

Psygische ziekte's

Biochemische oorlogsvoering

Inhumaanisme

Financiële materialisme

Egoïsme

Arrogantie

Kortzichtigheid

Angst

Afkeer

Ongeloof

Hoeveel langer willen we deze lijst nog maken, voor we in gaan zien dat zo'n lijst een lijst met ervaren waarschuwingen zijn wat niet te doen?

Hoelang nog gaan we soortgelijke lijsten naar elkaar toe blijven bedelen om zodoende ons gelijk te bewerkstelligen dat er zulke lijsten zijn?

Hoelang gaan we nog soortgelijke lijsten van elkaar maken, alleer we de tijd nemen om ook eens elkaars lijsten überhaupt ter kennis te nemen?

Kan iemand mij uitleggen waarom er überhaupt nog mensen zijn, die éénzijdige berichtgeving winst en/of rustgevend blijken te vinden? Waarom er überhaupt nog mensen zijn, die alleen maar bepaalde delen van een belevenis aanhalen, om een éénzijdig gelijk te behalen? Waarom zijn er überhaupt nog mensen, die denken dat ze alleen kunnen winnen, door een strijd aan te gaan? Waarom zijn er überhaupt nog mensen die een globale oplossing zien als een persoonlijke bedreiging?

Waar zijn die mensen, die het geheel zien? Waar zijn die mensen, die begrijpen wat goed doen voor een ander voor hem/haar zelf betekent? Waar zijn die mensen, die als geen ander weten wat ellende is en daardoor opstaan als verkondiger wat wellicht wel/niet te doen? Waar zijn die mensen, die zich jarenlang hebben aangepast aan de kleine groep om zo het geheel de kans te bieden op een zo rustig mogelijk leven? Waar zijn die mensen, die doorlopen bij een conflict om het niet erger te maken? Waar zijn die mensen, die hulp nog steeds zien als iets meer dan alleen maar toekijken?

Waar is die vrijheid van denken gebleven, waarmee we de meest geweldige technologische zaken hebben ontwikkeld om een voor iedereen zo makkelijk mogelijk leven te maken?

Waarom zijn deze mensen ineens 'niet goed wijs' en wordt iemand, die een ander met ongenuanceerde woorden met de grond gelijk wil maken onder de mom van vrijheid van meningsuiting toch gezien als held?

Waar zijn jullie, bovenbeste mensen, waar iedereen zo naar schijnt te snakken.....?

De huidige maatschappij is samengesteld uit een hele serie van instellingen. Politieke instellingen, wettelijke instellingen en religieuze instellingen. Instellingen van sociale klassen, gezinswaarden en beroepenspecialisatie. Het is duidelijk welke diepgaande invloed deze traditionele structuren hebben, bij het vormgeven van ons bewustzijn en perspectief.

Ondanks alle sociale structuren, waarin we geboren zijn, waardoor we gestuurd worden en waarin we geconditioneerd zijn, schijnt er geen ander systeem te zijn, dat als zo vanzelfsprekend wordt gezien en zo onbegrepen is, als het monetaire systeem.

Het neemt bijna religieuze proporties aan. De heersende monetaire systemen bestaan alsof ze een onbetwistbare vorm van geloof zijn. Hoe geld gecreëerd wordt, het beleid waarmee het wordt geregeld en hoe het werkelijk de maatschappij beïnvloedt, interesseert de grote massa niet.

In een wereld waarin 1% van de bevolking, 40% van 's wereld rijkdom bezit, in een wereld waarin elke dag 34.000 kinderen sterven, uit armoede en aan te voorkomen ziektes en waarin 50% van de wereldbevolking leeft van minder dan twee dollar per dag, is één ding duidelijk: er klopt iets duidelijk niet.

En of we dat nu beseffen of niet, het levenselixer van al die instellingen, en dus ook van de maatschappij zelf, is geld. Daarom is het begrijpen van het monetaire systeem essentieel om te begrijpen waarom onze levens zijn zoals ze zijn.

Helaas wordt de economie vaak bekeken met verwarring en verveling. Eindeloze stromen aan financieel jargon, gekoppeld aan intimiderende wiskunde schrikt mensen snel af, in hun pogingen het te begrijpen. Nochthans, het feit is; de ingewikkeldheid verbonden aan het financieel systeem is een dekmantel. Ontworpen om één van de sociaal meest verlammende structuren te verbergen, die de mensheid ooit heeft ondergaan.

Enige jaren geleden produceerde de Centrale Bank van de VS, de Federale Reserve, een document genaamd 'Modern Money Mechanics'. Deze publicatie beschrijft de geïnstitutionaliseerde praktijk van het creëeren van geld, zoals gebruikt wordt door de Federale Reserve en het web van wereldwijde handelsbanken die dit steunen.

Op de openingspagina van het document staat de doelstelling. "Het doel van dit boekje is, het basisproces van het creëeren van geld te beschrijven in het 'fractional reserve banking'".

Het gaat verder met het beschrijven van dit systeem via een overvloed aan bankwezenterminologie. Een vertaling daarvan, komt ongeveer neer op dit;

De overheid beslist geld nodig te hebben. Dus belt het de Centrale Bank van Nederland (CBN) en zegt, zeg maar, 10 miljard euro nodig te hebben. De CBN zegt dan; 'Natuurlijk, wij kopen 10 miljard aan staatsleningen van u'. De overheid pakt dan een stapel papier, drukt er wat officieel lijkende plaatjes op en noemt ze waardepapieren. Dan geven ze die waardepapieren een waarde van 10 miljard en sturen dat naar de CBN. In ruil daarvoor creëert de CBN ook een indrukwekkend stapel papier. Echter noemen ze die CBN wissels. Die ze ook een waarde van 10 miljard toekennen. De CBN neemt de wissels en ruilt ze voor de waardepapieren. Als deze ruil voltooid is, neemt de overheid de tien miljard aan CBN wissels en zet ze op een bankrekening. En na deze storting, wordt het papieren geld een wettig betaalmiddel. Er is 10 miljard toegevoegd aan de geldvoorraad. En daar is het dan, 10 miljard aan nieuw geld is gecreëerd.

Dit is een generaliserend voorbeeld, want in werkelijkheid vindt deze transactie elektronisch plaats. Er komt geen papier aan te pas. In feite bestaat gemiddeld maar 3% van de geldvoorraad fysiek. De resterende 97% bestaat enkel in computers.

Waardepapieren van de overheid, zijn principieel instrumenten voor schulden. En als de CBN ze koopt, met geld gemaakt uit lucht, belooft de overheid dit terug te betalen aan de CBN. Met andere woorden, het geld werd gecreëerd uit schulden.

Deze hersenkrakende paradox, over hoe geld of waarde kan worden gecreëerd uit schulden of aansprakelijkheid, zal duidelijker worden als we wat verder kijken.

De uitwisseling is voltooid en er staat 10 miljard op een rekening. En dan wordt het echt interessant. Want gebasseerd op de 'fractional reserve' praktijken, wordt die 10 miljard storting, een deel van de bankreserves. Zoals alle stortinegn. En volgens de reserve eisen, genoemd in de 'Modern Money Mechanics', moet een bank de juridische reserves handhaven, gelijk aan een voorgeschreven percentage van z'n stortingen. Onder de huidige regelgeving is de reserve eis op de meeste transactierekeningen 10%. Dus met 10 miljard in kas, wordt 10%, ofwel één miljard aangehouden als vereiste reserve. De overige negen miljard wordt gezien als bovenmatig reserve en kan worden gebruikt voor nieuwe leningen (ik noem als voorbeeld de hypotheek).

Nu is het logisch om aan te nemen, dat die negen miljard letterlijk voortkomt uit die tien miljard storting. Dit is echter niet het geval. Wat er gebeurt, is dat die negen miljard uit het niets gecreëerd wordt, bovenop die tien miljard storting. Zo wordt de geldvoorraad uitgebreid. Natuurlijk betalen zij, de banken, de leningen niet werkelijk af, die ze als stortingen ontvingen. Als ze dat zouden doen, zou er geen extra geld gecreëerd worden.

Wat ze doen, als ze leningen uitzetten, is het accepteren van promesses, betalingsbeloftes, in ruil voor krediet, geld, van de rekening van de leners. Met andere woorden, de negen miljard kan gecreëerd worden uit het niets. Eenvoudig omdat er vraag is naar zo'n lening en omdat er een storting is gedaan, om aan de reserve eisen te voldoen.

Zoals we kunnen zien, wordt dit hele systeem gedragen door....ons. Ons vertrouwen en acceptatie van de gang van zaken zoals hierboven beschreven. Als ik dit zo lees, dan vraag ik me echt af, waarom we nog steeds dat o zo makkelijk te maken geld achterna schijnen te moeten hollen. Ik roep op, om eindelijk eens wat nieuws, wat anno 2011, te bedenken en eindelijk eens massaal ophouden dat achterlijke gedoe na te streven. Dít is momenteel de meest aangehangen geloof die er is. De wreedste ook, want deze straft écht. Deze laat je honger lijden, verdorsten en maakt je ziek, zodat je een stempel kunt krijgen en men nóg meer redenen heeft om 'geld' te maken.

Met dank aan Zeitgeistmovement.

Een baby ontmoet God één dag voor het ter wereld komt.

 

God, ik ga de wereld in. Zonder te weten wat ik daar moet doen

 

- Ik heb voor jou een engel gecreëerd en die zal zich over jou ontfermen.

 

God, ik ken hun taal niet. Hoe kan ik hen begrijpen, met hun samenleven?

 

- Die engel die Ik voor jou gecreëerd heb, zal jou hun taal onderwijzen.

 

God, ik heb vernomen dat er ook veel onrecht is, ik weet niet hoe ik daar mee moet omgaan.

 

- Die engel, die Ik voor jou gecreëerd heb, zal jou beschermen tegen alle onrecht en slechte zaken, wees maar gerust.

 

God, hoe kom ik weer terug bij U?

 

- Die engel, die Ik voor jou heb gecreëerd, zal je onderwijzen hoe je naar Mij terugkeert.

 

De engelen, die de baby komen halen, maken zich gereed voor de reis naar de realiteit en kondigen aan dat het tijd is om geboren te worden. De baby vraagt dan nog een laatste vraag aan God.

 

God, wat is de naam van die engel, die U voor mij gecreëerd hebt?

 

- De naam is niet zo belangrijk, maar jij zal haar MOEDER noemen....

 

 

 

Een samenleving, met het principe dat men ten alle tijden bezig is met het verbeteren ten goede van de samenleving. Die staat voor meegroeiende continuïteit op alle niveau's. Technologie, geloof, maatschappij, natuur en natuurlijk de mens zelf. Een TOTALE samenleving.

Be the King of Your World and the Lord of Your Life...

 

Hele fijne dag verder allen!!